Kennismanagement (Weggeman)

Bedankt voor uw interesse in dit artikel.

Momenteel wordt er gewerkt aan een inhoudelijke actualisatie van dit artikel.

Wij adviseren u om onze website nauwlettend in de gaten te houden en nodigen u uit om daar waar wenselijk feedback te geven dit ook vooral te doen.

Kennismanagement is het managen van de productiefactor kennis. Om kennis te managen in een organisatie, heeft Mathieu Weggeman de Kenniswaardeketen ontworpen. De naam van het model ontleent zicht aan het feit dat de waarde van kennis toeneemt, naarmate deze zich meer rechts in het model bevindt.

Het gaat erom dat een organisatie de processen in de Kenniswaardeketen zodanig inricht en bestuurd, dat het rendement en het plezier van de productiefactor kennis wordt vergroot.

Het inzetten van productiefactoren (natuurlijke hulpbronnen, arbeid, kapitaal en kennis) is een tactisch middel om de strategische doelen te behalen. Het model bestaat uit vijf processen: Kennis inventariseren, kennis ontwikkelen, kennis delen, kennis toepassen en kennis evalueren.

1. Het eerste proces is de Kennisinventarisatie. Aan de hand van de te behalen strategisch doelen zijn er vastgesteld moeten worden wat de benodigde kennis zou moeten zijn om de strategische doelen te behalen. Voorbeeld aspecten die onderzocht kunnen worden zijn: welke (technische) vaardigheden zijn nodig? Welke attitude (cultuur) moet er in de organisatie zijn? En welke ervaring hebben we nodig? Op het moment dat dit bekend is, zal deze benodigde kennis afgezet worden tegen de beschikbare kennis en ontstaat er een “kennisgap”.
2. Aan de hand van deze “kennisgap” of “kennismapping” kan men zien welke Kennisontwikkeling een organisatie door moet maken. Deze te ontwikkelen kennis kan op verschillende manieren worden ontwikkeld. Een bekende manier is het training van het personeel, maar ook het inkopen van kennis (bij een externe partij) hoort tot de mogelijkheden.
3. Op het moment er kennis is ontwikkeld binnen een organisatie is men nog niet klaar. Deze kennis zal gedeeld moeten worden in de organisatie, zodat de gehele organisatie hiervan profijt heeft en er een optimale kenniswaarde gecreëerd kan worden. In de meest ideale situatie moet het onderdeel worden van de strategie en de cultuur van een organisatie.
4. Het toepassen van de kennis gaat om het eigen maken van de kennis. Alleen het opdoen/leren van kennis is niet voldoende. Een kenniswerker past deze nieuwe kennis toe in verschillende opdrachten en is dus zo bezig deze informatie, ervaringen en vaardigheden te kapitaliseren (eigen te maken). Dit is belangrijk om op termijn deze kennis te delen met de rest van de organisatie.
5. Aangezien dit een continu proces is, zal er gedurende het proces geëvalueerd moeten worden en de strategie om kennis te ontwikkelen eventueel bijgesteld moeten worden.

Het model kan het beste op organisatieniveau gebruikt worden. Dan heeft de Kenniswaardeketen het meeste effect. Natuurlijk is het ook mogelijk om dit op Business unit-/afdelingsniveau en op persoonlijk niveau te gebruiken. Daarbij moet wel altijd de strategisch doelen van de organisatie in acht genomen worden. Het is immers zonde van de investering, als het niet bijdraagt aan het behalen van de strategisch doelen.

Meer weten over Kennismanagement?